W stylu lateńskim dekoracje odzwierciedlały się w wyrobach rzemieślniczych, które służyły jako ozdoby strojów, ozdoby broni, ozdoby naczyń, czy też ozdoby rzeźb. Styl ten najdłużej był widoczny na Wyspach Brytyjskich. Styl międzynarodowy jest prądem rozwijającym się początkowo w Europie, a następnie w innych częściach świata. Styl międzynarodowy charakteryzował się między innymi: kształtowanie oraz definiowanie ograniczonej przestrzeni, regularność oraz zmodularyzowanie, asymetria rzutu budynku, brak dekoracji, abstrakcyjne malarstwo ścienne, jak również dzieła sztuki jako wyposażenie budynku. Styl ten rozwijał się w różnych fazach. Pierwszą fazą był okres wczesny, który miał miejsce w latach dwudziestych XX wieku. Styl międzynarodowy w tym okresie ograniczał się do krajów niemieckojęzycznych, Holandii oraz Francji. Kolejnym okresem tego stylu jest okres przybycia architektów-emigrantów do Stanów Zjednoczonych. Ta faza rozwoju przypada na lata trzydzieste XX wieku. Kolejną fazą był rozkwit tego stylu międzynarodowego, który przypadł na lata czterdzieste i pięćdziesiąte XX wieku. Ostatnią fazę był późny styl międzynarodowy, który pojawił się w latach sześćdziesiątych i trwał aż do lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Wśród wybranych przedstawicieli tego stylu warto wymienić między innymi następujące nazwiska: Marcel Breuer, Gordon Bunshaft, Le Corbusier, Walter Gropius, Philip Johnson, Richard Neutra, Ludwig Mies van der Rohe, Hans Scharoun oraz Mart Stam.
Podobne
Ekspresjonizm
Okres ekspresjonizmu trwał w muzyce w latach od 1905 do 1925. Wśród najwybitniejszych twórców tego stylu warto wymienić: Aleksandr Nikołajewicz Skriabin, Arnold Schönberg, Alban Berg, Anton Webern, Bela Bartók oraz Mieczysław Karłowicz. Kolejnym muzycznym stylem jest freestyle, który jest rozpowszechniony przede wszystkim w kulturze hip-hopowej. Freestyle można nazwać inaczej improwizowaniem. Styl ten polega na rymowaniu bez żadnego przygotowania. Freesytle możemy podzielić na dwa rodzaje. Jednym z nich jest monologowe rymowanie o różnych rzeczach. Drugim rodzajem freestylu jest battlowanie się. Jest to poniżanie przeciwnika w nawiązaniu do wylosowanego wcześniej tematu. Kolejnym nurtem w muzyce jest imprezjonizm. Termin ten jest zapożyczony z francuskiego malarstwa drugiej połowy XIX wieku. Przedstawicielem tego stylu w muzyce był Claude Debussy. Impresjonizm był reakcją na muzykę klasyczną, romantyczną oraz wagnerowską. Styl ten charakteryzuje się efektami kolorystycznymi oraz harmonicznymi, ważna jest tutaj barwa instrumentów. Jest to muzyka programowa, która w efekcie powoduje początek rozkładu systemu dur-moll. Muzyka programowa…
Muzyka programowa
Termin muzyka programowa przede wszystkim stosowano do dzieł muzyki klasycznej. Wśród utworów muzyki programowej zaliczamy następujące: uwertury do oper, oratoriów oraz dramatów muzycznych, uwertury koncertowe, uwertury charakterystyczne oraz poematy symfoniczne. Muzyka taka była tworzona także na potrzeby baletu albo opery. Ponadto muzyką programową jest również muzyka filmowa. Muzyka popularna nie jest muzyką programową, ponieważ zawiera oprócz samej muzyki tekst piosenki. Niektóre popularne gatunki muzyczne mają jednakże cechy muzyki programowej. Są to: ambient, new age, space music, surf rock, jazz-rock, rock progresywny oraz art. Rock. Muzyka absolutna nie posiada treści pozamuzycznej. Taki typ muzyki jest utożsamiany z muzyką klasyczną. Art. Rock jest stylem muzyki rockowej, w której cechami charakterystycznymi są: różnorodność oraz wielowątkowość form muzycznych. Art. Roc został zapoczątkowany przez następujące zespoły muzyczne: Procol Harum, Pink Floyd, King Crimson, Genesis, Queen, Van der Graaf Generator, Yes oraz Camel. Później ten styl został kontynuowany przez takie zespoły, jak na przykład: Marillion, Galahad,…
Rock progresywny
Rock progresywny w swoich założeniach zakładał podniesienie muzyki rockowej na wyższy poziom artystyczny. Utwory tego stylu są złożone, a ich wykonanie charakteryzuje wirtuozeria. Do najważniejszych cech tego stylu muzycznego należą: dłuższe, kilkuminutowe utwory, na które składają się intro oraz kody, utwory o cyklicznej formie muzycznej przypominające sonaty, skomplikowane schematy rytmiczne oraz harmoniczne, muzyka instrumentalna, muzyka wokalno-instrumentalna, rockowe brzmienie, treść tekstów jest filozoficzna oraz mistyczna. W tym stylu muzycznym używa się typowych elektrycznych instrumentów rockowych oraz klasycznych instrumentów akustycznych. Muzycy wykonujący taki styl muzyczny często posiadali wykształcenie muzyczne albo też byli samoukami. Wśród twórców muzyki progresywnej możemy wymienić następujące nazwiska: Rick Wakeman, Keith Emerson, Irmin Schmidt, Holger Czukay, Józef Skrzek, Jordan Rudess, John Petrucci, Jimmy Page, Steve Howe, Chris Squire, Mike Oldfield, Antymos Apostolis oraz Jerzy Piotrowski. Albumy nagrywane przez artystów miały charakter albumu programowych. Rock progresywny dzieli się ponadto na wiele gatunków oraz styli. Są to: symfoniczny rock, eksperymentalny…
Styl symfoniczny
Styl symfoniczny rock był określany jako rock alternatywny albo też barok rock. Do najważniejszych przedstawicieli tego nurtu należy zaliczyć: Electric Light Orchestra, Yes, Genesis, Rick Wakeman, Kansas, Procol Harum, Grupa Niemen, Niemen Aerolit, Abraxas oraz Collage. Eksperymentalny rock jest awangardą rocka progresywnego. Inspiracje do muzyki czerpie ze współczesnej muzyki. Nurt ten wykorzystuje instrumenty, anotalne struktury harmoniczne oraz elementy rytmiczne. Do najważniejszych przedstawicieli tego gatunku muzycznego zaliczamy: Captain Beefheart and His Magic Band, King Crimson, Gentle Giant, Henry Cow, Faust, Can oraz Van der Graaf Generator. Scena Canterbuty stanowi grupy, które są skupione w Anglii w Canterbury. Brzmienie wykształcone tutaj jest oparte na wpływach jazzu. Do głównych przedstawicieli tego nurtu zaliczamy miedzy innymi: Soft Machine, Henry Cow, Caravan oraz Gong. Folk progresywny jest kolejnym podgatunkiem rocka progresywnego. Styl ten jest tworzony przede wszystkim przez osoby wywodzące się z kręgów folk lub też osoby, które pozostają pod wpływem folkowym. Do przedstawicieli tego…
O autorze
